Mε τον όρο δηλώνεται η έννοια του χώρου και συγχρόνως η οργανωμένη κοινότητα ανθρώπων κάτω από μια εξουσία. Η πόλις είναι ο χώρος άσκησης της εξουσίας, τειχισμένος τις περισσότερες φορές και η ύπαιθρος είναι ευρύτερη περιοχή γύρω από την πόλη καλλιεργήσιμη, με διάσπαρτους μικρότερους οικισμούς,(κώμες). Οι πολίτες = κάτοικοι της πόλης – κράτους που συμμετείχαν στη διαχείριση των κοινών και έπαιρναν μέρος στη λήψη των αποφάσεων. Βασικές επιδιώξεις των πολιτών και οι προϋποθέσεις ύπαρξης της πόλης κράτους ήταν: Η ελευθερία: οι πολίτες αγωνίζονταν για την ανεξαρτησία τους υπερασπίζοντας την ελευθερία της πόλης.
Η αυτονομία: οι πολίτες συνέβαλλαν στη διακυβέρνηση με νόμους που είχαν οι ίδιοι θεσπίσει για να επιτύχουν την αυτονομία της πόλης.
Η αυτάρκεια: οι πολίτες συμμετείχαν στην παραγωγή για να καλύψουν τις ανάγκες της πόλης τους και να ενισχύσουν την αυτάρκειά της. Η σημασία του θεσμού της πόλης-κράτους: Οι βασικές επιδιώξεις των πολιτών: ΄Ηταν τροχοπέδη για την οργάνωση των Ελλήνων σε ένα ενιαίο κράτος. Ο συνεχής αγώνας για την εξασφάλιση της ελευθερίας, της αυτονομίας και της αυτάρκειας οδηγούσε σε μια μορφή πατριωτισμού με έντονο τοπικιστικό πνεύμα και (α) τόνιζε τις διαφορές μεταξύ των Ελλήνων, (β) προκαλούσε συχνά εμφύλιες συγκρούσεις και (γ) δεν διευκόλυνε την ένωσή τους.Οι επιδιώξεις αυτές αποτέλεσαν τη γενεσιουργό δύναμη των επιτευγμάτων και της πολιτισμικής πορείας των Ελλήνων.Μόνο στην ελληνική πόλη-κράτος οι έννοιες του «πολίτη» και της «πολιτικής» απέκτησαν υπόσταση και έγιναν πραγματικότητα. Μόνο εκεί οι κάτοικοι ανέπτυξαν «πολιτική δραστηριότητα» δηλαδή είδαν τη ζωή τους συνδεδεμένη με τις ιδέες της ελευθερίας, της αυτόβουλης δράσης για την αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων τους και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου